8 Αυγούστου μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών Αιμιλιανού , επισκόπου Κυζίκου , του Αγίου νεομάρτυρος Τριανταφύλλου του εκ Ζαγοράς , του εν Αγίοις πατρός ημών Μύρωνος επισκόπου Κνωσσού και του νεοκαταταγέντος Αγίου Καλλινίκου , μητροπολίτου Εδέσσης ( +1984 )
Άγιος Αιμιλιανός ο Ομολογητής, επίσκοπος Κυζίκου
Βιογραφία
Ο Απόστολος Παύλος θέλοντας να τονίσει τη μεγάλη σημασία της ομολογίας της πίστης μας προς το Χριστό, είπε: «Ἔχοντες οὒν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας». Αφού, δηλαδή, έχουμε μεγάλο Αρχιερέα, που έχει πλέον περάσει από τους ουρανούς και μπήκε στην αιώνια κατάπαυση, όπου μας περιμένει, που δεν είναι απλός άνθρωπος, αλλά είναι ο Υιός του Θεού, ας κρατάμε καλά την ομολογία της πίστης μας προς Αυτόν, τον Κύριο και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό. Ένα τέτοιο παράδειγμα ομολογίας ήταν και ο Άγιος Αιμιλιανός, που έζησε μεταξύ 8ου και του 9ου αιώνα μ.Χ.
Ο Αιμιλιανός ήταν επίσκοπος Κυζίκου μετά το Νικόλαο, στα χρόνια 787 – 815 μ.Χ. Αγωνίστηκε με όλη τη δύναμη που του παρείχε ο Θεός για την τιμητική προσκύνηση των αγίων εικόνων, όταν αυτοκράτορας ήταν ο εικονομάχος Λέων ο Ε’. Αθλητής της Ορθοδοξίας, μιλούσε θερμότατα γι’ αυτή και ενίσχυε τους πιστούς να υπομένουν καρτερικά τους ασεβείς διωγμούς. Υπέφερε πολλές κακοπάθειες και θλίψεις και πέθανε τελικά εξόριστος, σαν γνήσιος Ομολογητής της ορθής πίστης.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Μαρτύρων ὁμότροπος, Ἱεραρχῶν καλλονή, ὁσίων ἀγλάϊσμα, Ὀρθοδοξίας φωστήρ, Αἰμιλανὲ πανσεβάσμιε· ἤλεγξας τοῦ τυράννου, τὴν ἀντίθεον πλάνην, ἄνωθεν ἠξιώθης, τῶν στεφάνων τῆς νίκης, καὶ πρεσβεύεις ἀπαύστως ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμών.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τῆς τοῦ Λόγου εἰκόνος διαγράψας τὴν ἔλλαμψιν, Αἰμιλιανὲ Ἱεράρχα διὰ βίου ὀρθότητας, τὴν ἔνσωμον Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἐδίδαξας τιμάσθαι εὐσεβῶς, διὰ τοῦτο ὡς ποιμένα καὶ ἀθλητήν, τιμῶμεν σε κραυγάζοντες, δόξα τῷ παρασχόντι σοι Ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ δωρουμένῳ διὰ σοῦ, πάσι τὴν ἄφεσιν.
Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἐν Κυζίκῳ Ἅγιε, ἱερουργὸς ἀνεδείχθης, τοῦ Χριστοῦ τὸ ποίμνιον, ἐν εὐσεβείᾳ ἐκθρέψας· τοῦτο γοῦν διαφυλάττων ἐκ τῶν κινδύνων, φρούρει τε καὶ σκέπε πάντας τοὺς ἀνυμνοῦντας, εὐσεβῶς καὶ Ὀρθοδόξως, Τριάδα μίαν, δημιουργὸν τοῦ παντός.
Κάθισμα
Ἦχος γ’ Θείας πίστεως.
Θείῳ Πνεύματι πεφωτισμένος, ἀνεκήρυξας ἐν παρρησίᾳ, ὀρθοδοξίας παμμάκαρ τὰ δόγματα, καὶ βασιλέα κατῄσχυνας ἄνομον, ὑπερορίαις ἀδίκως στελλόμενος, Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ὁ Οἶκος
Τὸ τῆς ἀσεβείας μένος κατ’ εἰκόνων καθορῶν Αἰμιλιανὸς ὁ θαυμάσιος, τῷ θείῳ ἀμφιέννυται ζήλῳ, καὶ ὡς ἄλλος Μωϋσῆς Φαραὼ τὸν νέον εὐθαρσῶς ἐλέγξας, βασάνους τε ὑπέστη καὶ ὑπερορίας μακράς· ἀλλ’ αὐτὸς ὥσπερ ἄκμων στεῤῥὸς ἀνήλατος διέμεινε, καὶ τὴν πλάνην ἐν μέσῳ συνόδου Πατέρων κατήργησεν, ἀνακηρύξας τρανῶς τὸ σέβας τῆς Χριστοῦ εἰκόνος, καὶ ὀρθοδόξως δογματίσας προσκυνεῖν προσώπων ἐν Τριάδι Θεὸν ἕνα, δημιουργὸν τοῦ παντός.
Ψυχὴς πολὺν θεὶς Αἰμιλιανὸς λόγον,
Τῆς σαρκος ἠλόγησεν ἄχρι καὶ τέλους.
Ὀγδόῃ Αἰμιλιανοῦ ὀστέα δέξατ’ ἄρουρα.
Άγιος Αιμιλιανός ο Ομολογητής, επίσκοπος Κυζίκου
Πηγή: saint.gr
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ Ο ΝΑΥΤΗΣ
Αναδημοσίευσις εκ του ιστολογίου ΕΚ ΤΙΜΟΘΕΟΥ
του π.Τιμοθέου Ηλιάκη
Ο άγιος καταγόταν από τη Ζαγορά της Μαγνησίας. Εργαζόταν ως ναύτης στα πλοία, διακρινόμενος για την καθαρότητα του βίου και την σεμνότητα του ήθους του και τηρώντας άσβεστη μέσα στην καρδιά του την φλόγα της αγάπης προς τον Χριστό. Αυτό βλέποντας με φθόνο ο βάσκανος εχθρός ωρυόταν κατ’ αυτού. Το καλοκαίρι του 1680 το πλοίο του έδεσε στο λιμάνι της Κωνσταντινουπόλεως.
Εκεί για κάποιο άγνωστο σε μας λόγο, ήρθε σε φιλονικία με κάποιους Τούρκους, οι οποίοι τον συκοφάντησαν ότι δήθεν ήθελε να γίνει Μωαμεθανός.
Ο Τριαντάφυλλος όμως αρνήθηκε τη συκοφαντία και μένοντας σταθερός και ακλόνητος στην πίστη του έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου την 8η Αυγούστου του 1680 στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινουπόλεως, σε ηλικία 18 ετών. Την ημέρα αυτή τιμάται και η μνήμη του τόσο στη Ζαγορά, όσο και στις Αλυκές Βόλου. Τεμάχιο του ιερού Λειψάνου του Αγίου Τριαντάφυλλου υπάρχει τεθησαυρισμένο στην Ι. Μονή Αγίου Νικολάου, στο νησί Άνδρος, μαζί με την εικόνα του Αγίου.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ΄
Ποίημα Μοναχού Γερασίμου Μικραγιαννανίτου
Θείας πίστεως ἔχων τήν χάριν, χαίρων ἤθλησας ἀνδρειοφρόνως, Νεομάρτυς Χριστοῦ Τριαντάφυλλε. ὅθεν ὡς ρόδον εὐφραίνεις ἡδύπνευστον, τήν Ἐκκλησίαν τῆ Θεία ἀθλήσει σου. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.
Τριαντάφυλλος ωράθη ρόδον νέον,
Ερυθροβαφέν τη ροή των αιμάτων.
Μύρων επίσκοπος Κνωσσού
Μύρων ὁ θεῖος ἀρετῆς μύρου πνέων,
|
ΒιογραφίαΟ Άγιος Μύρων, ο οποίος καταγόταν από την Κρήτη, από την πόλη Aυρακία (κοντά στην Κνωσσό) από μικρός διακρινόταν για το ζήλο του και την βαθιά πίστη του στον Θεό. Αφού παντρεύτηκε, ασχολήθηκε με την καλλιέργεια της γης. Από αυτό που έβγαζε έδινε ένα μέρος στους φτωχούς και όσο έδινε τόσο η σοδειά του αυξάνονταν. Η συμπάθεια του Αγίου προς τούς ενδεείς, ξεπερνούσε κάθε μέτρο. Μάλιστα λέγεται ότι κάποτε συνέλαβε κάποιους μέσα στην αποθήκη να του κλέβουν το σιτάρι και αντί να τούς κυνηγήσει, αντίθετα τους βοήθησε μεταφέροντας και ο ίδιος τα σακιά. Για όλες λοιπόν τις αρετές αυτές, ο Μύρων χειροτονήθηκε ιερέας.Μετά το σταμάτημα του διωγμού των χριστιανών, έγινε δεσπότης στον επισκοπικό θρόνο της Κρήτης. Στα χρόνια που ήταν δεσπότης στην Κρήτη, έκανε πάρα πολλά θαύματα. Ένα από αυτά είναι και το εξής: Κάποτε ο Άγιος ήθελε να περάσει από τον ποταμό Τρίτωνα και ο ποταμός είχε πλημμυρίσει. Τότε ο Άγιος πρόσταξε και η ροή του ποταμού σταμάτησε και τα νερά δεν προχωρούσαν μέχρι την στιγμή που ο Μύρων ξαναπέρασε και πήγε στο σπίτι του. Όταν έφθασε εκεί, έστειλε το ραβδί του με κάποιους ανθρώπους οι οποίοι τάραξαν τα νερά με αυτό και έτσι τα νερά επανήλθαν στην κανονική τους ροή. Αυτά και άλλα πολλά έκανε μέχρι τον θάνατό του ο Άγιος Μύρων, ο οποίος πέθανε σε ηλικία εκατό ετών. |
ΑΓΙΟΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΕΔΕΣΣΗΣ ( + 1984 )
Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων
Στις 23.6.2020 το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατέταξε στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον μακαριστό Μητροπολίτη Εδέσσης Καλλίνικο (Πούλο). Ο νέος Άγιος της Εκκλησίας μας διεποίμανε την Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας από το 1967 μέχρι την εκδημία του το 1984. Είναι ο πρώτος Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος αναγνωρίζεται ως Άγιος. Γεννήθηκε στα Σιταράλωνα Αιτωλίας, κοντά στο χωριό του Πατροκοσμά.
Την αγιότητά του μαρτυρούν όσοι διετέλεσαν στενοί συνεργάτες του και κυρίως οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Ναυπάκτου Ιερόθεος και Εδέσσης Ιωήλ. Ο οσιακός βίος του και η προσήλωσή του στην Ορθόδοξη Παράδοση είχαν σχολιασθεί ευμενώς από τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη. Ο τάφος του βρίσκεται σήμερα στο Δημοτικό Κοιμητήριο της Έδεσσας.
Αξίζει ιδιαιτέρως να υπογραμμισθεί η πατριωτική δράση του Αγίου Καλλινίκου. Κατετάγη στις Δυνάμεις Καταδρομών στη δύσκολη περίοδο 1946-1949, όταν ο Εθνικός Στρατός αγωνιζόταν εναντίον των δυνάμεων που ήθελαν να αποσχίσουν από την Ελλάδα τη Μακεδονία και τη Θράκη. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας και ενίσχυσε το φρόνημα των Καταδρομέων. Θυμίζει τον πατριωτισμό του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη, τον οποίο τιμά η Εκκλησία στις 5 Ιουλίου. Ο Άγιος Αθανάσιος το 960 προσευχόταν δίπλα στον στρατηγό Νικηφόρο Φωκά για την εκδίωξη των Αράβων κατακτητών από την Κρήτη. Ο Φωκάς, που αργότερα στέφθηκε αυτοκράτωρ στην Κωνσταντινούπολη, ενίσχυσε οικονομικά τον Αθανάσιο και έτσι ιδρύθηκε η πρώτη κοινοβιακή Μονή του Αγίου Όρους, η Μεγίστη Λαύρα (το 963).
Ο Άγιος Καλλίνικος, Μητροπολίτης Εδέσσης, μιλούσε για την Πατρίδα, τους ήρωες, το 1821. Η εθνική δράση του ενόχλησε τους λίγους φιλοσκοπιανούς που δρούσαν στην περιοχή του. Με διάφορα μέσα άσκησαν αήθη πολεμική εναντίον του. Ο Άγιος Καλλίνικος ουδέποτε λησμόνησε ότι τα χώματα, τα οποία εποίμανε, ήταν ποτισμένα από το αίμα γνωστών και αγνώστων Μακεδονομάχων, όπως του Καπετάν Άγρα και του Αντώνη Μίγγα, που απαγχονίσθηκαν το 1907 κοντά στην Έδεσσα.
Η αγιοκατάταξη ενός Επισκόπου με σημαντικό ποιμαντικό και εθνικό έργο αποδεικνύει ότι η Εκκλησία μας αποδέχεται και τιμά τον υγιή και αφανάτιστο πατριωτισμό. Απορρίπτει τα δύο άκρα: Τον εθνοφυλετισμό και τον ρατσισμό αφ’ ενός και τον εθνομηδενισμό και την ηττοπάθεια αφ’ ετέρου. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός διδάσκει να αγαπούμε την Πατρίδα όπως αγαπούμε τη μητέρα μας. Το ίδιο έλεγε και ο Άγιος Παΐσιος: «Η πατρίδα είναι μία μεγάλη οικογένεια».
Ο Άγιος Καλλίνικος ως Μητροπολίτης Εδέσσης αγωνίσθηκε για την ανάδειξη της θυσίας των Νεομαρτύρων επί Τουρκοκρατίας. Εόρταζε με την προσήκουσα τιμή την Αγία Χρυσή, η οποία μαρτύρησε στην περιοχή της Αλμωπίας τον 18ο αιώνα. Για να τιμήσουμε τη μνήμη του ας ξαναμιλήσουμε στα παιδιά μας για τους Νεομάρτυρες.
Άρθρο στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 5.7.2020